Wil je persoonlijk nieuws ontvangen en op de hoogte zijn van alle kanalen die je volgt?

Blijf op de hoogte!

Ontvang nieuws speciaal voor jou!

Deze informatie is geverifieerd door onze deskundige: Shireen de Vries - blogster op Zwangerenportaal

Je kindje veilig vervoeren in de auto

Blogchannel van Shireen de Vries

, 3 January 2019 22:27Laatste update op: 29 January 2020 03:13

Zwangerenblog Shireen de Vries - babyweek 11

Op het nieuws hoor ik het bericht dat kinderen vaak onveilig in de autostoeltjes zitten. Vaak gaat het mis wanneer kinderen met een dikke jas in de riemen zitten. De riem sluit zo niet goed aan op het lichaam (er zit als het ware lucht tussen) wat ervoor zorgt dat een kindje bij een botsing niet vast genoeg in de gordels zit.

Autostoelen

Ik schrok hier ontzettend van en bij mij zijn gelijk alle alarmbellen gaan rinkelen. Hoe doen wij het altijd eigenlijk? Nou hebben wij voor Lexi al geen gevoerde jas maar een wollen jasje. Ik neem aan dat dit dan wel veilig is omdat je hiermee de gordel wel vrij direct op het lichaam kunt aantrekken (anders zou een kindje ook geen trui kunnen dragen?). Tegelijk bedacht ik mij ook dat er ook niemand is die uitlegt bij een eerste kindje hoe dit soort dingen allemaal moeten. Je kunt nou eenmaal niet alles weten en zeker als beginnende ouders kan ik mij voorstellen dat je dit soort dingen niet altijd in de gaten hebt.

Maar wiens verantwoordelijkheid is het dan om ouders erop te wijzen? Die van de verpleegkundigen in het ziekenhuis wanneer je naar huis gaat? Van de verloskundige die jou en je baby checkt? Het consultatiebureau? Of toch van ouders zelf? In mijn ogen is dit, in een tijd dat bijna iedereen een auto heeft, erg belangrijk om te bespreken met ouders en ik hoop echt dat dit na dit nieuwsbericht ook opgepakt gaat worden. Ik merk in elk geval dat dit mij wel weer bezighoudt en ik nu extra oplettend ben wanneer ik Lexi in het autostoeltje zet.

Facebookgroep

Met een aantal andere kersverse mama’s uit de buurt zijn we ergens gaan lunchen. Kwamen we daar met onze wagens en maxi-cosi’s. Het heeft er vast erg grappig uit gezien. Superfijn om met andere moeders te kunnen sparren en kletsen over van alles en nog wat. Mooi om te merken dat iedereen het zorgen voor een baby eigenlijk hetzelfde beleeft. Het is ontzettend mooi, leuk, bijzonder en liefdevol maar het is op sommige momenten ook echt behoorlijk pittig. Elke mama staat wel eens met haar handen in het haar en weet even niet wat te doen. Elke mama maakt zich zorgen over van alles en nog wat.

Het heeft mij in elk geval goed gedaan om dit met anderen te bespreken die in hetzelfde schuitje zitten. Ik kan iedereen aanraden contact te zoeken met andere moeders, want je bent niet alleen. Wij hebben elkaar gevonden via een Facebookgroep voor baby’s geboren in september. Plaats een berichtje of er mensen in de omgeving willen afspreken en je krijgt geheid reacties!

Witte bultjes

Een van de zorgen die ik deze week had was dat ik in Lexi haar mond ineens witte bultjes zag. Gelijk was ik bang voor spruw natuurlijk. Op internet had ik gelezen dat wanneer je het niet weg kunt vegen de kans toch zeer groot is dat het spruw is. Omdat wij verder nergens last van hadden, lexi drinkt goed en ik heb geen pijn, jeuk en dergelijke, twijfelde ik toch. Omdat de bultjes in haar gehemelte zitten precies in een mooie lijn in het midden vermoedde ik dat het iets anders is. Uiteindelijk kwam ik uit bij parels van Epstein. Totaal onschuldig, veel baby’s hebben dit maar het wordt vaak niet opgemerkt. Het zal ook vanzelf weer verdwijnen. Zo zie je dat de moderne middelen tegenwoordig er ook voor kunnen zorgen dat je alleen maar gek wordt en achter elk vlekje of dingetje iets gaat zoeken.

Ik denk dat het in elk geval belangrijk is dat wanneer je je echt zorgen maakt je niet moet zoeken op internet maar gewoon naar een arts moet gaan. In mijn werk zie ik het ook zo veel, mensen zijn zo snel bang dat ze ernstig ziek zijn omdat ze hun symptomen hebben gegoogeld en uitkomen bij de meest vreselijke ziekten. Grappig is wel dat nu ik dit aan het typen ben ik mij bedenk dat ik dus ook niet naar een arts ben gegaan, maar ook zelf ben gaan dokteren. Misschien toch ook het gemak van deze tijd dan.

En jij?

Om wat voor dingen maak jij je soms zorgen?
Laat je iets van je horen? Ik ben benieuwd.

Liefs, Shireen

Plaats een reactie

(0)
user-image
    • Magazine

    • Mijn week

    • Zoeken

    • Dashboard