Wil je persoonlijk nieuws ontvangen en op de hoogte zijn van alle kanalen die je volgt?

Blijf op de hoogte!

Ontvang nieuws speciaal voor jou!

Deze informatie is geverifieerd door onze deskundige: Maricken van der Waart - blogster op Zwangerenportaal

Gastric sleeve of bypass en zwangerschap

Blogchannel van Maricken

, 29 juli 2019 11:38Laatste update op: 20 februari 2020 20:38

Zwangerenblog Maricken - week 22

Misschien niet voor iedereen een interessant onderwerp, maar het valt me op dat er weinig over te vinden is op internet: de combinatie van gastric sleeve of bypass en zwangerschap.

XXS of XXXXL

Zoals al een aantal keer benoemd in mijn blogs, heb ik in 2015 een Gastric Sleeve gehad. In de volksmond een maagverkleining. In medische termen: een bariatrische ingreep. Dit is een operatie die steeds meer voorkomt. Simpelweg doordat morbide obesitas een snelgroeiend probleem aan het worden is in Nederland.

Probleem? Ja, ik noem het een probleem. Laat ik voorop stellen dat ik 100% voor body positivity ben. Als je lekker in je vel zit, of dit nu een XXS velletje is of een XXXXL velletje, ben ik met jou erg blij. Waar voor mij het probleem in zit, is wanneer er een hoop gezondheidsrisico’s mee beginnen te spelen, en dit zie je nu eenmaal sneller bij morbide obesitas dan bij obesitas.

Pittig

Anyhow, ik behoorde een lange tijd tot de groep in Nederland die morbide obees was. Bij mij had dit een psychische grondslag en toen ik hiermee aan de slag ben gegaan en mijn mentale gezondheid beter op orde had, was het voor mij tijd om met mijn lichaam aan de slag te gaan. Met 50 kilo overgewicht was dit best wel pittig. Er is geen dieet wat ik niet geprobeerd heb. Maar na de eerste 15 kilo stagneerde de boel vaak, waarop ik de handdoek in de ring gooide en weer terugviel in oude eetpatronen. Vervolgens kwam ik weer 20 kilo aan door het alombekende jojo’en. En dit herhaalde zich dan meerdere keren in mijn jaren als twintiger.

Ik had dus zwaarder geschut nodig. En geloof me, dit is niet een beslissing die je in een week tijd maakt. Bij mij duurde deze beslissing twee jaar lang. Waarin ik mezelf meerdere keren beloofde om nog één gewone afvalpoging te doen en als deze écht niet lukte, naar de huisarts te gaan voor een doorverwijzing. Uiteindelijk zijn dat meer dan 10 laatste pogingen geworden, want potverdikkeme het was nog best een eng idee.

Toen ik uiteindelijk in 2015 met mijn 1 meter 64 boven de 120 kilo woog en ik merkte dat ik fysieke klachten begon te krijgen die je normaal als 80-jarige vrouw hebt, was voor mij eindelijk het moment daar waarop ik me heb laten opereren.

Ingrijpend

Het is een ingrijpende operatie. En het proces erna misschien nog wel ingrijpender. Mensen die zeggen dat het 'een makkelijke oplossing is' en dat het getuigt van 'geen karakter' wil ik heel graag verzoeken op het kruisje rechtsboven te klikken en nooit meer iets van zich te laten horen. I don’t need that kind of negativity in my life. Dikke doei (haha, see what I did there).

Zwanger?

Wanneer je de operatie gehad hebt, word je op het hart gedrukt om de eerste twee jaar zeker niet zwanger te worden. Nou lag dit voor ons op dat moment ook niet in de planning, dus prima. Inmiddels is het voor mij dus vier jaar geleden. Ik heb mijn leven volledig aangepast aan mijn kleine maagje en vergeet ook vaak dat ik een klein maagje heb. Het is onderdeel van mijn leven geworden, net zo vanzelfsprekend als dat ik elke ochtend mijn lenzen in moet doen.

Ik kan in principe alles eten, kleine beetjes, en alles drinken. De enige doorn in mijn oog is mijn losse vel, maar een corrigerende operatie heb ik niet laten doen omdat ik wist dat ik in de toekomst wel zwanger wilde worden.

En dan het moment waarop je zwanger bent. Zijn er zaken die lastiger zijn? Moet ik met bepaalde dingen rekening houden? Jawel.
Elke vrouw met een maagverkleining, heeft een medische indicatie tijdens de zwangerschap. Dit houdt in dat je via het ziekenhuis gevolgd wordt en niet via een verloskundige prakijk. Dit houdt ook in: meer echo’s! Hoera! De groei van je baby wordt goed in de gaten gehouden. Maar waarom? Dit omdat je na een maagverkleining de rest van je leven vitamines moet slikken. Je maag kan deze niet meer voldoende uit voedsel halen waardoor je het bij dient te spijkeren met supplementen.

Een paar tips bij zwangerschap na een gastric sleeve operatie

Wanneer je zwanger wordt is het handig om meteen contact op te nemen met het ziekenhuis waar je behandeld bent. In de meeste gevallen adviseren ze je andere supplementen te gaan gebruiken. Ook kan je – als je daar behoefte aan hebt – een diëtist spreken, want je eetpatroon zal wat veranderen.

In het ziekenhuis zal je bloed regelmatig gecheckt worden op je vitaminewaardes. Je hebt tijdens je zwangerschap kans op ondervoeding, omdat je kleine alles pakt wat hij/zij nodig heeft. Natuurlijk krijg je extra honger en/of vreetzin. Maar je zit nog steeds met die kleine opslagruimte. Je maakt voor jezelf zes tosti’s ham/kaas en eet er uiteindelijk maar 1 op want... "oh ja".

De truc is om gedurende de dag kleine beetjes te eten. Zeker vanaf het tweede trimister ging ik echt merken dat mijn lijf om meer eten vroeg. Zoals altijd is het belangrijk dat je hierin gezonde keuzes maakt. Tuurlijk mag je af en toe vijf chocoladekoekjes in een keer naar binnen werken, je bent tenslotte zwanger en je hormonen doen rare dingen met je. Maar doe dit gewoon niet elke dag.

En een van de laatste en belangrijkste redenen waarom je onder controle bent van het ziekenhuis: er is gebleken dat bij vrouwen die een maagverkleining gehad hebben en zwanger zijn, de dunne darm sneller bekneld kan raken. Dit doordat de anatomie van je buik veranderd is. Door je kleine maag kan je baarmoeder anders groeien en je dunne darm beknellen. Hierdoor gaat eten steeds moeilijker. Wordt dit niet op tijd gesignaleerd zal je geopeerd moeten worden om je darm te bevrijden. Dit is natuurlijk niet zonder risico’s voor jouzelf en je kleintje.

Dit komt gelukkig niet snel en veel voor, maar het is goed om zelf alert te blijven op signalen. Onverklaarbare darmkrampen? Weinig eetlust? Kaart dit altijd aan bij je gynaecoloog.

En jij?

Ik ben benieuwd of er meerdere vrouwen met een bariatrische ingreep zijn en zwanger zijn (geweest)? Of heb je gewoon een vraag hierover? Laat dan een reactie achter!

Plaats een reactie

(6)
user-image
  • user-image

    femkewesdijk

    Feb 23, 2022

    Fijn om eens een artikel te lezen over dit onderwerp. Voor mij is het bijna 7 jaar geleden dat ik een gbp heb gekregen en hier 50 kilo mee ben afgevallen. De beste keuze ooit. Toch bleek ik niet medisch te zijn, dit is alleen voor mensen waarvan de operatie 2 jaar voor de zwangerschap heeft plaatsgevonden. Toch ben ik wel extra o der behandeling bij de bariatrie van het Maasstad, waar ik ook mijn operatie heb gekregen. Ik ben hier heel blij mee! Van die darmbeknelling werd mij verteld, maar ook dat de kans groot is dat het kindje eerder en kleiner geboren zou kunnen worden, maar ook dat ik het drankje voor die suikertest niet mag drinken ivm dumping. Superfijn om dit vooraf te weten. Tot nu mag ik niet klagen, behalve dat ik in het 1e trimester veel moeite heb gehad om balans te vinden tussen genoeg en niet te weinig eten, waardoor ik enorm misselijk werd.

    user-image
  • user-image

    looni1986

    Feb 1, 2022

    user-image
  • user-image

    looni1986

    Feb 1, 2022

    2018, 30 weken zwanger van mijn derde kindje na de bypass operatie in 2009. Hevige pijn links in mijn bovenbuik. Ik kon er niets aan hebben. Continu pijn. Geen stop. Ik kon niet op mijn linkerzijde liggen. Eten ging steeds moeizamer. Opgenomen in het ziekenhuis in Emmen. Na een paar dagen en een paar onderzoeken verder kreeg ik te horen dat ik naar huis mocht. Naar huis?? Hoezo naar huis? 'We kunnen niets vinden mevrouw dus u mag naar huis'. Alsof ik blij moest zijn.. blij terwijl ik verging van de pijn. Niets meer kon eten en over moest geven. Ik weigerde en werd boos. Bel Leeuwarden maar zei ik. Overleg maar, interesseert me niet, daar zit de arts die mijn bypass gedaan heeft. Leeuwarden ging akkoord. Om 16.00 uur werd ik naar Leeuwarden gereden in de ambulance. De volgende dag geopereerd. De ontstekingswaarden liepen in raptempo op. Mijn pijn alleen maar erger. Wat ze vonden was niet niks. En hadden ze bovendien nog nooit eerder mee gemaakt. Contacten met andere ziekenhuizen werden gelegd maar geen enkele andere keer was gezien wat bij mij gebeurde. Het vetschort wat tijdens de bypass in 2 delen wordt gesneden is door de groei van de buik om zijn eigen as gaan draaien. Gevolg: afstervend weefsel. Pikzwart.. wat op mijn darm lag die op knappen stond. Ik heb geluk gehad.. heb op het randje gelegen bleek achteraf. 2020 zwangerschap 4.. Week 24.. wat uitgesloten werd door de artsen (navraag gedaan of het wel verstandig was gezien de vorige zwangerschap) gebeurde toch. Ik herkende de pijn. Weer links, weer dat pijnlijke zeurende gevoel. Gelijk naar Leeuwarden, dezelfde dag konden we nog terecht. Afgesproken dat we proberen het uit te stellen tot 27 weken zwangerschap om de kans op overleving bij vroeggeboorte zo goed mogelijk te laten zijn. Ik moest hoe dan ook geopereerd worden. 27 weken werd het niet. De volgende dag om 14.30 met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gebracht. De pijn was ondraaglijk. Na alle voorbereidingen. Waar ook de vreselijk moeilijke vraag werd gesteld: wat doen we als de bevalling begint? Actief beleid of de kleine laten gaan... een keuze die je niet wilt maken! Om 01.00 ging ik onder het mes. Weer vetschort wat aan het afsterven was!!!.. Dat wat nooit voor kwam is mij nu 2x gebeurd. Alle kinderen zijn gezond en voldragen geboren. Maar een zwangerschap nóóit meer! Liefs Ilona

    user-image
  • user-image

    annemeihoekstra

    May 5, 2021

    Ow wat ben ik blij om dit te lezen... ik ben ook 22 weken zwanger, ik heb dan geen gastric bypass... maar ik heb een maagband gekregen in 2010. Dat neemt niet weg dat ik ook meer conyroles heb in het ziekenhuis. Nu vraag ik me vooral ook af hoe anderen zich voelden tijdens de zwangerschap. Ik merkte dat ik enorme moeite had en heb met mijn lichaam die ineens aan het uitdijen is. En de eetbuien die je ineens hebt, behoefte aan ander voedsel. Terwijl ik zo goed en gezond eetpatroon hebt ontwikkeld in al die jaren. De angst om weer dik te worden zit zo hoog! Er komen oude gevoelens en gedachtes naar boven van mijn dikke periode. Ik voel me schuldig dat ik die gedachtes heb. Want iedereen blijft maar roepen dat je moet genieten en dat het erbij hoort. Als je weet waar ik vandaan kom en hoeveel moeite het heeft gekost om slank te worden en te blijven. Hebben meer mensen hier last van?

    user-image
  • user-image

    maritholtmans

    Apr 27, 2020

    Hoihoi, dit is de eerste keer dat ik een artikel tegenkom over een gastric bypass en zwangerschap.. En: had ik hem maar eerder gelezen! Ik ben nu 22 weken zwanger, en 9 jaar geleden heb ik een gastric bypass gekregen (vanwege een zeldzaam syndroom, waardoor mijn twaalfvingerige darm bekneld zat, ik heb daardoor mijn hele leven juist ondergewicht omdat ik niet goed kon eten). Tijdens mijn zwangerschap had ik geen idee van de medische indicatie, ik was onder behandeling bij de verloskundige en ondanks mijn heftige klachten is er ook bij haar geen belletje gaan rinkelen. Ik had vanaf het eerste trimester hele heftige buikpijn, stekende pijn, veel last van misselijkheid en het eten ging niet zo goed (ik zat erg snel vol). Het voelde als de verstoppingspijn die ik 9 jaar geleden voor mijn operatie ook had. Ik ben 2 keer op de spoedeisende hulp geweest, maar in dat ziekenhuis had geen arts een idee, iedereen dacht dat ik gewoon last had van obstipatie.. Maar de klysma’s en het laxeermiddel namen mijn pijn niet weg.. Uiteindelijk besloot ik de chirurg te mailen die me 9 jaar geleden opereerde, dat was de beste beslissing die ik had kunnen maken! Ik was inmiddels ten einde raad, mijn zwangerschap was tot dan toe meer een lijdensweg dan iets anders. Ik was toen 18 weken zwanger en de chirurg (uit het MMC) nam meteen contact met me op. Hij wist bijna zeker dat de klachten voortkwamen uit de gastric bypass operatie, doordat 9 jaar geleden het ‘anatomische gat’ nog niet werd gedicht wat er na zo’n operatie in je buik achterblijft. Mijn darmen waren aan het verdraaien in dat gat. Ik heb toen in 2 dagen tijd een MRI-scan gehad en meteen met spoed geopereerd. Gelukkig is de ergste buikpijn nu weg, maar klachtenvrij ben ik niet. Het belangrijkste is dat het met de baby alles goed is! En vanaf nu ben ik onder controle in het ziekenhuis, in plaats van bij de verloskundige. Het verbaasde de artsen in het MMC dat niemand aan de bel heeft getrokken door mijn medisch verleden, artsen en verloskundigen horen op de hoogte te zijn dat dames met een maagoperatie in het verleden een verhoogd risico hebben op klachten en goed in de gaten moeten worden gehouden. Raar dat hier toch niet veel bekendheid over lijkt te zijn. Ik hoop dat anderen sneller op dit artikel stuiten, of bij medici terecht komen die wel meteen weten wat er speelt!

    Beantwoorden

    1 antwoorden bekijken

  • Feed

  • Mijn week

  • Cursussen

  • Community

  • Dashboard