Wil je persoonlijk nieuws ontvangen en op de hoogte zijn van alle kanalen die je volgt?

Blijf op de hoogte!

Ontvang nieuws speciaal voor jou!

Deze informatie is geverifieerd door onze deskundige: Irene - blogster op Zwangerenportaal

Spijkers met koppen

Blogchannel van Irene

, 10 January 2019 22:48Laatste update op: 20 February 2020 21:21

Zwangerenblog Irene - week 25

Met een steeds zichtbaarder buik word ik vaker aangesproken. Het is grappig om te merken welke zelfde vragen in deze fase blijven terugkomen. ‘Hoever ben je nu?’, ‘Weet je wat het wordt?’ en ‘Heb je al een naam?’. Ik vind het geen probleem en klets gezellig terug. Ik probeer wel altijd ook te vragen hoe het met de ander gaat. We hoeven ’t toch niet alleen maar over mij te hebben. Bovendien wil ik op bijvoorbeeld mijn werk ook niet dat er anders met me wordt omgegaan. Dat is ook niet echt nodig, want ik voel me prima. Ik kop deze week weer vier deadlines in en maak volle dagen. Ik moet soms lachen achter mijn computer als ik door wild getrap in mijn buik echt even uit mijn concentratie wordt gehaald.

Geen Doornroosje

Maar terug in de trein voel ik mijn ogen zwaarder worden en ’s avonds komt er niet veel meer uit m’n handen. Ik slaap namelijk wel steeds minder goed. Ik was er al een beetje bang voor, ben nooit echt een Doornroosje geweest. Voornamelijk het maagzuur maakt me wakker, maar als ik de Rennies omwissel voor een sterker middel, word ik toch ook wakker van het lastiger omdraaien van de ene zij op de ander. Ik lig ook graag op mijn rug, maar merk dat dat na een tijd wat pijn gaat doen. M’n zwaardere buik drukt zo denk ik toch op wat organen. Extra kussens ter ondersteuning wip ik na een tijdje resoluut het bed uit. Liefst zo weinig mogelijk poespas om me heen. Een voedingskussen komt er voorlopig dus niet in. Misschien dat ik het straks echt nodig heb? Zo nu en dan krijg ik een por van Peter. Ik snurk blijkbaar. Gênant. Die arme jongen slaapt ook geen nacht meer door en drukt steeds vaker dopjes in zijn oren. Als ik dan eenmaal wakker ben geworden, gaat het vaak ‘aan’ in m’n bovenkamer en decoreer ik hele babykamers, maak ik volledige bevallingen mee of fantaseer ik over ons kleintje. Tegen de tijd dat de wekker bijna gaat, val ik eindelijk weer in slaap.

Naam kiezen

’s Ochtends bij het ontbijt vraagt Peter wanneer ik de naam definitief wil stellen. Ik had laatst mijn hersenspinsels over de tweede naam geventileerd. Toen kwam er weinig reactie, maar blijkbaar blijft zoiets toch doorborrelen in zijn hoofd. Hij vond het eigenlijk wel een goed idee, in combinatie met de voornaam. En zo hebben we ineens de volledige naam naar elkaar uitgesproken. We vinden hem beide prachtig. De afgelopen weken hebben we nog wel wat geinend geruzied over de achternaam. Mijn naam is tien keer mooier dan de zijne. Toch besluiten we te gaan voor traditioneel en krijgen onze kindjes zijn achternaam. En zo kon Peter ook ‘de ongeboren vrucht’ gaan erkennen. We zijn niet getrouwd, dus vooraf moesten er wat handtekeningen worden gezet. Toen we op het gemeentehuis het kamertje in werden geroepen, vroeg de ambtenaar van de burgelijke stand welke achternaam we hadden gekozen. ‘En u heeft nog wel zo’n mooie achternaam!’ riep ze tegen mij. Gedurfd hoor ;)

Plekje vrij

Met deze achternaam is ze inmiddels gelukkig ook geplaatst op de kinderopvang. Hallelujah! De opvang waar we een rondleiding hadden gekregen en die vervolgens helemaal vol zat, had ineens toch plek. Hetzij de eerste paar weken op wat andere dagen. Het blijft een raar systeem hoor; iedereen kan zich vrijblijvend inschrijven en dus kan er ook ineens weer ruimte komen als een deel daarvan voor een andere opvang kiest. Maar wij zijn opgelucht en tevreden; een prima opvang op loopafstand. Fijn dat het is vastgelegd, dat scheelt een hoop stress. Weer wat spijkers met koppen geslagen.

En jij?

Wordt het bij jou ook echt zichtbaar dat je zwanger bent? En hoe slaap jij met een steeds groter wordende buik? Ik vind het leuk om wat van je te lezen!

Laat je onderaan deze pagina jouw reactie achter?

Plaats een reactie

(3)
user-image
  • user-image

    Sanne

    Dec 21, 2019

    Hi Irene, elke week lees ik jouw stukje, een beetje als een advent kalender! :-) heel leuk en vaak ook herkenbaar. Vooral deze met 25 weken! Ik slaap niet veel, ben 's avonds gesloopt en voel ons druktemakertje soms ook als een malle draaien in mijn buik. Dank je wel voor het delen van al jouw verhalen!

    user-image
  • user-image

    Sanne

    Dec 21, 2019

    Hi Irene, elke week lees ik jouw stukje, een beetje als een advent kalender! :-) heel leuk en vaak ook herkenbaar. Vooral deze met 25 weken! Ik slaap niet veel, ben 's avonds gesloopt en voel ons druktemakertje soms ook als een malle draaien in mijn buik. Dank je wel voor het delen van al jouw verhalen!

    Beantwoorden

    1 antwoorden bekijken

Gerelateerde artikelen

Gerelateerde artikelen

Wil je persoonlijk nieuws ontvangen en op de hoogte zijn van alle kanalen die je volgt?

Blijf op de hoogte!

Ontvang nieuws speciaal voor jou!

Groeikalender
Magazine