Wil je persoonlijk nieuws ontvangen en op de hoogte zijn van alle kanalen die je volgt?

Blijf op de hoogte!

Ontvang nieuws speciaal voor jou!

Baby's en business

Blogchannel van Irene

, 21 October 2018 22:07Laatste update op: 20 February 2020 21:28

Zwangerenblog Irene - week 13

Mijn energie is weer een beetje terug, ik raak gewend aan het idee van een groeiend mensje; ik voel me weer steeds meer mezelf. Niet meer verstopt in de geheime onderwereld, niet meer stiekem struinen op internet, niet meer het voorbehoud van ‘misschien is het toch niet goed’. Gewoon open en blij. De hectische verbouwingsweken liggen ook achter ons en met hernieuwde energie maken we weer plannen.

Kraamvisites

Zo is er weer ruimte voor mijn vrienden. Twee van mijn beste vriendinnen bevielen kort na elkaar van de tweede. Bij hun eerste maakte ik het allemaal al eens van heel dichtbij mee. Zo bijzonder om deze dames moeder te zien worden. Jaloezie staat niet in mijn woordenboek, maar met zo’n kleintje in mijn armen dacht ik toch weleens ‘zou ik ooit mijn eigen baby tegen me aan kunnen leggen?’. Bizar om te bedenken hoe snel het leven een wending kan maken.

De verhalen zijn anders nu ze weten dat het mij ook te wachten staat. Er blijken toch veel dingen te zijn die ik niet wist van hun zwangerschappen. Dus ik stel gerichtere vragen. Zij geven specifiekere antwoorden. Het is fantastisch om te zien hoe relaxed de ouders zijn. Met de ene arm een baby’tje sussen, met de andere de oudste bezighouden. Moeiteloos. Ik ben zo ongelooflijk trots op ze! Over ruim een half jaar zitten wij er hopelijk ook zo bij. Waar het eerst nog zo onwerkelijk voelde, krijgt het in mijn hoofd nu steeds meer kleur.

Babykleertjes

Mijn moeder bruist van enthousiasme. Ze stuurt me toffe Pinterest plaatjes met ideeën voor de babykamer. En ze geeft me de meest aandoenlijke kleertjes die zij zelf maakt! ‘Oh Irene, je moet echt even naar het ledikantje kijken’, zegt mijn vader met een grote glimlach die ik niet van hem ken. Ze hebben van alles bewaard van mijn eigen babytijd. Ik wil ze absoluut niet remmen in het enthousiasme, maar ik merk dat ik toch (nog) niet op dezelfde roze wolk zit. Het voelt nog te vroeg om allerlei babyspulletjes te kopen. Maar ook aan babybeurzen, zwangerschapscursussen en pufboeken moet ik nog niet denken. Misschien komt het als ik een dikke buik krijg, de baby voel of weet of het een jongen of meisje is. Misschien blijf ik gewoon genieten zoals ik nu al doe.

’s Avonds in bed denk ik aan het minimensje in mijn buik. Ik voel mijn baarmoeder kloppen. Er wordt nog steeds hard gewerkt. Een rare spierpijn in mijn liezen, soms steken in mijn onderrug. De volgende dag past mijn broek niet meer dicht en word ik lid van de zwangerschapsbroekenclub. Leuke spijkerbroeken die ik normaal ook zou dragen, maar dan met een heerlijke band voor mijn steeds boller wordende buik. Het zijn dan nog wel steeds darmen, maar die hebben ook ruimte nodig.

Franse lunch

Vooral fijn om zo’n broek te dragen in het vliegtuig. Want het was weer tijd voor twee nachten Frankrijk voor een internationale businessmeeting. We lunchen er altijd op z’n Frans, met kaasjes, paté, tartaar en wijn. Vooraf had ik mijn buitenlandse collega’s dus maar even het heuglijke nieuws gemaild, met de bijbehorende ‘dieetwensen’. Terwijl ik een vorkje prik van mijn eigen speciaal geselecteerde bordje, kletsen we over de veranderingen op de werkvloer. ‘Yes, but you’re gonna have a baby, Irene’ is het antwoord op alles wat ik inbreng. Het is een rare realisatie dat prioriteiten inderdaad zullen gaan verschuiven. Dat ontwikkelingen op het werk waarschijnlijk relatiever zullen worden. Maar vooralsnog ben ik nog ‘on it’. Even scherp en kritisch als altijd. En dat moet ook wel, want er komen drukke weken vol deadlines aan. Dat houdt me ook met beide benen op de grond in plaats van mijn hoofd in de (roze) wolken.

En jij?

Hoe combineer jij je werk met je zwangerschap? Merk je dat je dingen moet veranderen, of loopt alles gewoon lekker door? Ik ben echt benieuwd hoe anderen dit ervaren!

Wil je er iets over vertellen? Hieronder kun je je reactie achterlaten.

Plaats een reactie

(2)
user-image
  • user-image

    Anne

    Nov 21, 2018

    Hoi, ik heb het verteld met 12 weken op m'n werk. Heb cake met slagroom en roze, blauw en witte muisjes uitgedeeld. Was wel fijn, had ik een klein voorzetje. Erg leuke reacties van m'n collega's gehad. Mij werd wel gelijk gevraagd om de planning van 2019 in te vullen. Toen moest ik gaan nadenken over wanneer met verlof, hoeveel dagen blijven werken, etc. Gelijk ook even de kinderopvang gebeld. Was even schakelen. Maar ben heel blij dat iedereen het nu weet. Elke dag zegt een collega er wel iets over. Oh ja, begin af en toe ook wat dingen te vergeten. Dat is vooral op je werk erg vervelend. Werkse allemaal

    Beantwoorden

    1 antwoorden bekijken

  • Magazine

  • Mijn week

  • Zoeken

  • Dashboard