img

img

Sanne Bakker - vlogster op Zwangerenportaal

Hi! Mijn naam is Sanne Bakker: mama van Hugo en in verwachting van een broertje of zusje! In mijn vlogs laat ik je zien wat ik meemaak. Van emoties tot lichaamsveranderingen en van tips en tricks tot het klaarmaken van de babykamer en cursussen.

Samen met mijn man Sybren, Hugo en onze drie katten woon ik in Zevenhuizen Zuid-Holland, onder de rook van Rotterdam. Met een omweg via Amsterdam en Den Haag, ben ik hier vanuit Zoelen (bij Tiel), terechtgekomen.

Na mijn Bachelor of Economics te hebben behaald ben ik in verschillende banen gerold, maar heb hierin nooit mijn passie gevonden. Nadat Hugo geboren werd wilde en kon ik niet meer terug naar mijn werkgever en heb er, samen met Syb, voor gekozen om mijn baan als Management Assistant op te zeggen. Naast het moederschap ben ik met een zoektocht bezig naar mijn passie en vooral in welke vorm ik dit wil gieten.

Energie krijg ik van het werken mijn mijn handen. Dingen maken! Voor deze zoektocht heb ik een coach in de arm genomen en sinds ik ben begonnen, heb ik zeker al stappen gezet, al ben ik er nog lang niet. Het vloggen is onderdeel van mijn persoonlijke ontwikkeling. Naast het feit dat het me al een tijd boeit, treed ik hiermee ook uit mijn comfort zone. En dat kan geen kwaad!

Syb heb ik in Amsterdam ontmoet in 2010. Ik was 21, hij 25 jaar. Ik een student, hij een starter. In een van de meest foute kroegen waren we op pad. Via gezamenlijke vrienden kwamen we met elkaar in contact en begonnen we te daten. Het was wel spannend, maar geen liefde op het eerste gezicht. Het heeft een half jaar geduurd voordat we een relatie begonnen. Vanaf dat moment is de liefde alleen maar gegroeid. Hoewel ik niet had gedacht dat het bij mij ooit zou gaan kriebelen om een gezin te stichten, gebeurde dit toch wel degelijk na een jaar of vijf.

Mid 2016 gingen we ervoor en al vrij snel kleurde het bekende staafje een roze streepje. Helaas verloren wij dit kindje rond de zes weken. In augustus vroeg Syb mij, op de meest fantastische manier, ten huwelijk. Augustus 2017 zouden we gaan trouwen. Maar een jaar na de miskraam raakte ik opnieuw zwanger. Fantastisch nieuws! Een onzekere tijd brak aan, maar de weken gingen voorbij en de kleine groeide en groeide. De bruiloft werd een jaar uitgesteld (no way dat ik zwanger zou zijn op mijn eigen huwelijk!!).

Vanaf het tweede trimester van de zwangerschap kon het genieten beginnen. Ik genoot intens van mijn groeiende buik, het trappelen en het fantaseren over hoe het zou zijn als de kleine er was. De mindere kant vond ik voornamelijk de aandacht die het met zich meebracht, de bemoeizucht en ik keek enorm op tegen de bevalling die me te wachten stond. Dit laatste vanwege de horror-verhalen die je overal hoort en leest.

Op advies van de verloskundigenpraktijk ben ik samen met Syb de cursus Hypnobirthing gaan volgen. In eerste instantie klonk dit mij, als vrij nuchter persoon, nogal zweverig in de oren. Maar na wat gesurf op het internet en gesprekken met Syb zijn we er toch voor gegaan. Ik had immers niets te verliezen.

Uit de cursus heb ik voornamelijk rust gehaald. De goede ademhalingstechnieken zorgden ervoor dat ik me onwijs goed kon ontspannen (ja écht!) en mijn lichaam deed het verdere werk. Een bevalling volgens het boekje en o wat is het me meegevallen.

In september zijn wij trotse ouders geworden van Hugo en vanaf dat moment was het nog meer genieten geblazen. Wat een lekker ventje! Hij lachte al vanaf een week of 4 en dat is sindsdien niet meer opgehouden. Uiteraard hebben we ook de pittige nachten gehad, de zorgen en ja, hij kan wel degelijk huilen.. maar Syb en ik voelen ons elke dag gezegend met hem.

Ondanks dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie bieden voor de toekomst, wilden we al vrij snel voor een broertje of zusje gaan. Zeker omdat je maar nooit weet hoe lang het duurt, laat staan of het überhaupt lukt. In februari, toen Hugo 5 maanden oud was, testte ik alweer positief. Hoewel het vroeg was, was het o zo gewenst. Maar helaas eindigde ook deze zwangerschap vlot in een miskraam.

Gelukkig duurde het deze keer niet zo lang en binnen een aantal maanden was ik weer zwanger. Dus toch zwanger op mijn eigen huwelijk, want het was te kortdag om het af te blazen. Gelukkig kon ik gewoon mijn trouwjurk aan, werd er extreem goed rekening gehouden met mijn ‘zwangerschapsdieet’ en heeft niemand gemerkt dat ik geen alcohol dronk. Wat een heerlijke dag hebben we gehad!

Inmiddels ben ik alweer een aantal weken onderweg als ik start als vlogger over mijn zwangerschap. Met nog heel wat weken te gaan zal ik ook deze keer weer genoeg beleven. Maar het verschil: deze keer leg ik het vast en neem jou hierin mee!

Bewaren:
Laat van je horen! Was dit waardevol voor jou?

Dagelijks handige info over jouw zwangerschap? Volg ons!