img

img
Kanaal: Blogchannel van Irene
In geur en kleur beschrijft Irene over gebeurtenissen en ervaringen tijdens haar zwangerschap. Met haar levendige verhalen neemt ze je helemaal mee.

Zwangerenblog Irene - week 40

Daar is ze!

In de nacht van de uitgerekende datum lig ik weer eens wakker. Ik voel haar trappelen in mijn buik en ineens voel ik ‘plok’. Ik pak het glaasje dat naast mijn bed klaarstaat en vang zo de eerste scheut vruchtwater op. Mijn hart gaat tekeer: het is begonnen! ‘Peter! Mijn euhh.. vrucht.. euh.. water is gebroken!’ Terug in bed komen al wat weeën. Onregelmatig en niet al te lang. In de ochtend meldt Peter zich af voor werk en zitten we wat beduusd naast elkaar op de bank.
Een stralende dag is begonnen.

Afleiding zoeken

Rond lunchtijd komt de verloskundige een kijkje nemen. Ze verwacht dat ons kleintje vandaag geboren zal worden. Wat een punctuele dochter, op de uitgerekende datum! ‘Ga lekker een beetje rommelen in huis of kijk een filmpje ofzo, lekker relaxed, maar ga niet focussen op de weeën’, raadt ze aan. Dus ik ga maar lekker tekenen en zittend op de bal kijken we een film, waarbij ik af en toe een wee wegzucht. De weeën komen nog steeds onregelmatig en zeker niet snel genoeg na elkaar. Ik probeer zittend op m’n bal de ontsluiting te bevorderen, maar als de verloskundige om vijf uur weer langskomt, zit ik er volgens haar nog veel te monter bij.

Duik in je weeën

Ik besluit mezelf te onttrekken aan deze zonnige dag en ga met de gordijnen dicht in bed liggen. Focus werkt voor mij blijkbaar beter dan afleiding, want al snel vuren de weeën zich op me af. De verloskundige geeft aan dat ik dit nog even een uurtje moet laten doorzetten. Oh hell... een uur?! Bij elke beweging schiet er een wee door mijn lijf en de verloskundige toucheert 5/6 cm ontsluiting. Om half negen rijden we in haar auto de 300 meter naar het ziekenhuis, weeën wegzuchtend met een spuugemmertje op mijn schoot. De weeën stoppen niet meer en als ik in een rolstoel door het ziekenhuis wordt gereden, sluit ik mijn ogen om ze de komende uren niet meer open te doen.

Laatste centimeters

Zittend op het ziekenhuisbed, op een bal en op het toilet zucht ik de heftige weeën weg. Van puffen word ik draaierig. Ik hoor ze overleggen over het stollingsmedicijn. Ik hoor ze het infuus voorbereiden en voel gefrunnik aan mijn arm om te prikken. Blijkbaar moet het nog een keertje. Ik hoor dat de verloskundige haar dienst overdraagt. Iemand zegt dat ik net 20 minuten op het toilet heb gezeten. 20 minuten?! Ik ben alle besef van tijd kwijt. Ik heb alle concentratie nodig, alle gesprekken of aanrakingen leiden teveel af. Tot zover de massages en muziek uit mijn geboorteplan...
Wee voor wee zucht ik diep weg en tussendoor probeer ik naar mijn buik te ademen en m’n lijf te ontspannen. Het doet zoveel pijn dat ik uitroep dat ik dit niet veel langer volhoud. Ze toucheert 8/9 cm ontsluiting, waar ik zo op de verlossende volledige ontsluiting had gehoopt.

Op volle kracht

Kort daarop schokt mijn lichaam tussen de ontsluitingsweeën door de andere kant op. Ik voel dat er persweeën opkomen, maar mag nog niet persen. Ik ben volledig overgeleverd aan mijn lichaam en zucht, puf, hap, schreeuw alles door elkaar. Ik kan het niet meer wegzuchten. Dan hoor ik de verlossende woorden dat ik naar mijn lichaam mag luisteren. Groen licht om te persen. Een ritme van 3 grote happen lucht en de juiste kant op duwen. Ik lig op mijn zij, zit op een baarkruk en lig op mijn rug. Ik hap, duw en schreeuw of mijn leven er vanaf hangt. Peter, de verloskundige en de verpleegkundige moedigen me elke wee aan. Tijdens de weeën voel ik haar binnenin afzetten tegen mijn ribben. Het doet enorm veel pijn, maar het heeft ook iets bijzonders.

Dan zijn we op het moeilijkste punt aangekomen om haar hoofd voorbij mijn schaambot te krijgen. ‘We zijn hier nog steeds aan het persen’, hoor ik de verloskundige tegen iemand zeggen. Mijn blaas wordt geleegd en elke wee komt ze een klein beetje vooruit, maar schiet ook weer veel terug. Haar hartje klopt gelukkig nog goed. ‘Als ze nu niet snel verder komt, dan zullen we andere ingrepen moeten doen,’ zegt de verloskundige. Dit geeft mij nog meer kracht en ze zakt weer iets lager. Dan drukt de verpleegkundige bovenin mijn buik om te voorkomen dat ze ver terugschiet. Zo duwen we haar voorbij mijn schaambot.

'Ik kan haar zien!' roept Peter. We persen samen ons meisje verder naar buiten. Het begint te branden beneden en ik ben dankbaar voor ‘t warme washandje. Als ik hoor dat Peter wordt voorbereid om haar op te vangen, weet ik dat ik er bijna ben. Peter ziet haar hoofdje eruit komen en we moeten wachten op de volgende perswee om haar lijfje eruit te krijgen.

Ze is er!

En dan ineens ligt ze op mijn buik. Ik zoen Peter en ben volledig overdonderd. Zo onwerkelijk, dit mensje zat gewoon in mijn buik! Ze is zo prachtig. Onze dochter. We worden even met z’n drieën gelaten met gedimd licht. We bewonderen haar verfrommelde bekkie en liefde overspoelt me aan alle kanten. Even later wordt ze gewogen; 8,5 pond schoon aan de haak! Niemand heeft tijdens de zwangerschap geschat dat ze flink zou zijn. ‘Ze zat goed verstopt in je buik’, zegt de verloskundige. Het blijkt dat ik maarliefst bijna twee uur lang heb geperst. Gelukkig vrijwel zonder kleerscheuren. Ze is uiteindelijk net over middernacht geboren. Een paar uur later word ik de verloskamer uitgereden met haar in mijn armen. Ik voel een golf van emotie en trots door mijn lijf.

En zo rollen we de kraamweek in. Een week vol verliefde momenten, trots over de bevalling, pittige nachten, veeleisende voedingsschema’s, tranen van geluk, tranen van overweldiging en vooral heel veel liefde. Ze ligt op mijn buik als ik een paar blogs teruglees die ik schreef toen ze in mijn buik zat. De tranen stromen over mijn wangen.
Nu weet ik over welk prachtig mensje ik al die tijd heb geschreven. Mara Johanna.

img Auteur van dit artikel:
Irene - blogster op Zwangerenportaal
Hoi, ik ben Irene. Een week voordat we in ons nieuwe huis trokken, kreeg ik een positieve zwangerschapstest! In mijn blogs neem ik je wekelijks mee in mijn drukke, nieuwe leven.

Bewaren:
* Alleen je naam wordt bij je reactie getoond, je e-mailadres niet
img
reply

Sanne

2019-05-06 15:08:37 Wow! Van harte met jullie wonder: Mara! Prachtig beschreven en o zo herkenbaar. Geniet van elk moment, ze zijn stuk voor stuk bijzonder.
img

Irene

2019-05-10 17:36:14 Dankjewel Sanne!! Absoluut bijzonder, we genieten volop!
img
reply

Floor

2019-05-10 15:48:39 gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter! Ik kreeg tranen in mijn ogen bij het lezen van je blog. Ik volg je al mijn hele zwangerschap, maar je liep ruim een maand voor mij. Ik ben vorige week 5 weken te vroeg bevallen van onze zoon Brent en was benieuwd naar je laatste blog en daar is ze dan! Veel geluk, wat is het bijzonder he! Liefs Floor
img

Irene

2019-05-10 17:34:59 Wauw Floor, bedankt voor t compliment! Ik wilde deze laatste blog ook graag schrijven om t zo in een verhaal bij elkaar te hebben. Het is zeker heel bijzonder! Ongelooflijk om mee te maken. Jij ook van harte gefeliciteerd! Hoop dat t goed gaat met jou en de kleine, ondanks dat t zo vroeg was?
img

Floor

2019-05-17 23:20:57 Ja super mooi om alles ook nog terug te kunnen lezen voor jezelf! Dankjewel! Wij zijn gister na 2 weken ziekenhuis eindelijk thuis gekomen en dat is heerlijk! Veel geluk met elkaar!
img

Irene

2019-05-21 12:45:18 Oh wat fijn zeg! Veel geluk!
img
reply

liz

2019-05-17 11:05:58 Yay! gefeliciteerd!!!!!
img

Irene

2019-05-17 14:11:56 Dankjewel Liz!! :)
img
reply

Sophie

2019-06-14 11:42:55 Hoi Irene, dan voor al je mooie blogs. Ik heb mijn hele zwangerschap meegelezen en meegeleefd. Mijn dochter is nu twee weken. Ik lees je laatste blog nog eens en de tranen stromen over mijn wangen, zo herkenbaar die bevalling. Ik wens jullie enorm veel geluk met elkaar en een mooie zomer!
img

Irene

2019-06-14 15:50:06 Wauw Sophie wat n mooie reactie, dankjewel! Het is zo bijzonder om te lezen hoe mn blogs worden ontvangen. Van harte gefeliciteerd met jullie dochter en geniet van alle eerste keren! Op naar n stralende zomer!
img
reply

Wieb

2019-06-22 23:20:15 Hi Irene, van harte gefeliciteerd met je dochter! Vandaag is mijn uitgerekende datum en ik ben zelf afgelopen week bevallen van een prachtige tweede dochter. Ik heb elke week tijdens mijn zwangerschap jouw blogs gelezen. Regelmatig herkenbaar en op een leuke manier geschreven. Vandaag las ik dus jouw bevallingsverhaal. Hard werken met een prachtig resultaat: Mara Johanna. Het leuke toeval wil dat dit precies de tweede namen zijn van mijn dochters. Johanna als tweede naam voor de eerste en Mara voor dochter nummer twee. Beide een vernoeming. Voor jullie ook? Veel geluk als nieuw gezin!
img

Irene

2019-06-24 11:29:14 Dankjewel voor je lieve bericht, Wieb! En van harte gefeliciteerd! Hoop dat je n goeie bevalling hebt gehad, je dochter kerngezond is en het herstel voorspoedig. Prachtig resultaat is t zeker! Haha wat leuk inderdaad van die namen! Johanna is inderdaad n vernoeming en vind ik ook leuk, in combinatie. Jullie ook veel geluk gewenst!

Dagelijks handige info over jouw zwangerschap? Volg ons!