img

img

Wanneer begin je met opvoeden?

Misschien schiet het je af en toe eens door het hoofd: het opvoeden van jouw kind, wanneer begin je daar eigenlijk mee?

Je bent zwanger en bevind je: A: Op een gigantische roze wolk. Je onderzoekt iedere week welk minuscuul lichaamsdeeltje van jouw baby zich nu weer heeft ontwikkeld. B: Voornamelijk op het toilet in een innige omhelzing met de toiletpot vanwege de misselijkheid. C: Op de bank, vol ongeloof voor je uitstarend met de zwangerschapstest nog in je hand. In dit geval zal chocolade wonderen doen. Toe maar.

In welke gemoedstoestand je je binnen jouw zwangerschap ook bevindt, met de opvoeding van je ongeboren wonder zal je je misschien nog niet bezig houden. En dat is, mijn inziens, helemaal prima. Als de baby straks ter wereld is gekomen en zich in alle schattigheid, melk- en tijdslurpend ontwikkelt tot eigenwijze dreumes en later tot peuter, dan merk je vanzelf op welke momenten de opvoeding een rol gaat spelen. Je zal gaandeweg een steeds duidelijker mening vormen over welke normen en waarden je dit prachtige schepsel bij wilt brengen.
Vertellen aan je kind hoe jij vindt dat het hoort is natuurlijk belangrijk, maar echt leren doen ze door het van jou en anderen te zien. En dan nog zullen ze regelmatig vergeten hoe het ook alweer hoort. Bij opvoeding ligt de nadruk vaak op hoe je met de mensen om je heen omgaat en kinderen zijn nu eenmaal vooral op zichzelf gericht doordat het inlevingsvermogen nog niet volledig is ontwikkeld.

Vaak tot 10 (of twintig, of meer) tellen

Opvoeden is dus een zaak van (engelen)geduld. Vertellen, uitleggen en voordoen. En dat telkens blijven herhalen. Zodra je kind er aan toe is, zullen er steeds kleine stukjes van de opvoeding blijven hangen. Wees niet bang dat het nooit goed zal komen als jouw peuter bijvoorbeeld andere kinderen omver blijft duwen om zo het speelgoed te confisqueren waar het graag mee speelt. Er komt heus een dag dat het begrijpt dat om iets vragen fijner is dan iets afpakken. En dat eten met een vork prettiger is dan de warme spaghetti vanuit het knuistje naar binnen te slurpen (dat laatste kan even duren, wellicht nog een aantal keer tot twintig tellen).

Probeer te genieten van de onbevangen, (nog) ongemanierde eigenheid van jouw kind dat zichzelf als ‘the center of the universe’ ziet. Omarm het anders en eigen zijn en volg je gevoel hierin. Misschien zijn niet al jouw wensen op gebied van de opvoeding haalbaar bij jouw kind. Zoek naar de gulden tussenweg en stel het geluk van jouw kind voorop. En mocht je straks twijfels hebben of je het allemaal wel goed doet, het is echt waar; met liefde, aandacht en geduld kom je heel ver!

Ik spreek vaak ouders die zich ’s ochtends bij het brengen van hun kind al verontschuldigen voor bepaald gedrag waar wij op de groep vervolgens niets van te zien krijgen. Thuis zal je kind grenzen opzoeken om zo te ontdekken waar die grenzen dan precies liggen. Bij anderen, of op de opvang bijvoorbeeld, laten kinderen vaak zien welke grenzen ze wél al kennen en welke stukjes van de opvoeding juist wél zijn blijven hangen. Het is dan zo fijn om ouders aan het einde van de dag gerust te stellen en ze trots te zien glunderen bij het horen van de magische woorden: vandaag niemand omver geduwd én van een vork gegeten!

img Auteur van dit artikel:
Esther van Veldhuijzen - medewerker kinderopvang
Mijn naam is Esther van Veldhuijzen en de tijd met een steeds groter groeiende buik en alle onzekerheden en keuzes, ligt nog maar net achter mij. Hoe maak je in vredesnaam keuzes als de hormonsters door je lijf gieren? Been there, done that. Ik had het geluk dat ik werkzaam ben bij Kindercentrum Bzzzonder en daarvoor een gastouderbureau heb gerund.

Bewaren:
Laat van je horen! Was dit waardevol voor jou?

Dagelijks handige info over jouw zwangerschap? Volg ons!