img

Normaal huilgedrag

Iedere baby huilt. Iedere baby heeft hetzelfde huilpatroon, of een baby nu in Zambia of Nederland wordt geboren. Doorgaans begint het huilen in de tweede levensweek. Helaas dus vaak na het vertrek van de kraamverzorgster. Vanaf die tweede week neemt het huilen toe, met een piek rond de zesde tot achtste levensweek. Daarna neemt het huilen geleidelijk aan af. Als een baby drie à vier maanden oud is, zijn die typische huilmomenten verdwenen.

Het huilen begint meestal vanuit het niets. De baby loopt rood aan en overstrekt met gebalde vuistjes en opgetrokken of trappelende beentjes. Het komt nog weleens voor dat het huilen na een voeding begint. Ook gaat het vaak gepaard met boeren, kreunen en steunen. Daarom ligt het ook zo voor de hand om te denken dat de baby buikkrampjes heeft. Baby’s huilen doorgaans vaker aan het eind van de middag en ’s avonds. Ook hebben veel baby’s vaste huiluurtjes.

Huilen is normaal zolang er geen onderliggende oorzaak voor het huilen is. 95% van baby's die excessief huilen zijn verder gezond.

Waarom huilen baby's? In de eerste twee weken is een baby vaak rustig. Hij slaapt en drinkt en is nog maar weinig wakker. Maar in de daaropvolgende weken is een baby vaker wakker en wordt hij alerter. Veel baby’s kunnen alle prikkels van de buitenwereld nog niet verwerken en hebben moeite om hun gemoedstoestand te reguleren. Als ze moe zijn en genoeg hebben van alle prikkels, zijn ze nog niet in staat om zelf de knop uit te zetten en in slaap te vallen. Dan blijven ze wakker en raken ze overprikkeld. Ze beginnen te huilen en kunnen zichzelf niet troosten. Dit is vaak het patroon bij een huilbaby.

Makkelijke baby’s kunnen vaak beter schakelen. Zij zijn beter in staat om de prikkels uit te zetten en laten zich ook sneller troosten. Als je ze oppakt, wiegt of een speentje geeft, zijn ze vaak wel weer stil. Maar bij huilbaby’s is dit mechanisme nog niet zo goed ontwikkeld.

Pas na drie maanden is dit vermogen om jezelf te reguleren beter ontwikkeld, omdat de hersenen dan meer zijn gerijpt. De werkelijke oorzaak van excessief huilen moet dan ook worden gezocht in de onrijpheid van het hersenzenuwstelsel.

Als ouder wil je goed voor je baby zorgen en hem liefde en troost geven. Maar sommige baby’s laten zich bijna niet troosten. Dit is heel frustrerend, vermoeiend en veroorzaakt veel onzekerheid, zorg en vragen: "heeft mijn baby pijn?", "is er toch iets aan de hand?".

Fabeltjes over huilen

  • Laat je baby maar huilen: het is goed voor zijn longen
  • Baby’s horen zichzelf in slaap te huilen
  • Je verwent je baby
  • Verborgen reflux bestaat
  • Als een baby veel huilt, heeft hij last van maagzeur of koemelkeiwitallergie
  • Het KISS-syndroom is een oorzaak van excessief huilen
  • Infacol helpt

Tips:

  • Pak je baby op (je kan hem niet verwennen de eerste maanden)

  • Geef je baby een speen, voor de zuigbehoefte

  • Baker je baby in

  • Bied je baby zo veel mogelijk een vast ritme

  • Zoek hulp *

  • Gebruik de 5 S-en, een methode die gebruik maakt van eenvoudig stappen baby stil te krijgen.

  • bij CB, ga naar de huisarts, praat erover, schaam je niet voor, het ligt niet aan jou.

Auteur van dit artikel:
Carole Lasham - kinderarts Tergooi Ziekenhuis
Mijn naam is Carole Lasham (1963) en ik werk al 21 jaar als algemeen kinderarts, waarvan 20 jaar in Tergooi Ziekenhuis in Blaricum. Ik kom oorspronkelijk uit Engeland waar ik gedeeltelijk opgeleid ben tot kinderarts, onder andere bij het Kings College Hospital in London en het Great Ormand Street Hospital for Sick Children. In Nederland heb ik mijn opleiding afgemaakt bij VUMC.

Bewaren:
Laat van je horen! Was dit waardevol voor jou?

Dagelijks handige info over jouw zwangerschap? Volg ons!